Team Streuer Wereldkampioen
Tijdens het weekend in Oschersleben zou voor team Streuer de belangrijkste race in hun carrière verreden worden. De reden hiervoor was natuurlijk dat we als leiders in de tussenstand voor het WK naar het Duitse circuit waren vertrokken. Het betrof tevens het laatste WK-evenement van dit seizoen. Dus een echte finale met 2 races, die beiden volledig meetelden voor de WK-punten. Het gehele team had zich als doel gesteld om ook aan het einde van dit finaleweekend bovenaan de lijst te staan.
Voorafgaande aan het weekend werd al de nodige tijd en arbeid verricht om niks aan het toeval over te laten. De Suzuki krachtbron werd door Jenik Performance volledig gereviseerd en kwam in nieuwstaat terug in Grolloo. Bennie had ook niet stilgezeten en het had het hele rijwielgedeelte tot in de kleinste details nagekeken en gepoetst. Nadat de team Streuer LCR weer geheel was opgebouwd stond hij er dan ook super mooi en strak bij.
Vrije training en kwalificaties.
Om 9:00 stond de vrije training op het programma. Er was besloten om tijdens deze training op gebruikte banden van start te gaan. Bennie en Geert hadden er veel zin in en vertrokken als eerste uit de pitsstraat. Gestaag gingen de rondetijden naar beneden en je zag dat het ritme er al was. Team Reeves ging er direct vol tegenaan en noteerde dan ook al direct de snelste tijd. Vanaf het begin had team Streuer de 2e plaats stevig in handen. In de 7e ronde werd de snelste tijd genoteerd en daarna kwamen ze in drukker verkeer terecht en op het laatst van de sessie was ook het beste van de banden er wel af.
Om 12.00 stond de eerste kwalificatie op het programma. Ook nu stonden Bennie en Geert weer vooraan in het Parc Fermé en toen deze openging waren ze als eerste de baan op. Hierdoor hadden ze direct een vrije baan en het gas ging er dan ook al direct flink op. Na de 2e ronde was het even team Streuer die bovenaan de lijst stond. De neergezette tijd was al flink sneller dan tijdens de vrije training. Dus dat beloofde veel goeds. Maar ook Tim Reeves met Gregory Cluze waren zeer snel onderweg en zij kaapten nipt de snelste tijd weer van ons af. Ook de 3e ronde zag er voor ons goed uit en in 2 sectors was de tijd wederom sneller. Ondanks een zeer goede laatste sector kwamen we net iets te kort om de snelste tijd weer van Reeves terug te pakken. Maar met een verschil van 0,2 seconden zaten we hem dicht op de hielen en dat had hij zeker in de gaten. Bennie en Geert bleven snelle rondetijden neerzetten die allemaal zeer dicht in de buurt lagen van onze snelste tijd tot dan toe. Een verbetering zat er niet meer in, maar met deze zeer snelle tijd waren we zeer tevreden. Onze PR op Oschersleben hadden we met een dikke seconde scherper gezet. In de laatste minuten van deze sessie ging Reeves nogmaals met vers rubber de baan op en wist in een alles of niets poging het verschil tot 0,6 seconden te brengen. Het Engelse team van Andy Peach begon ook hun weg te vinden op dit circuit en pakten de 3e tijd, maar zij moesten al een seconde op ons toegeven. Team Paivarinta kwam nog niet echt in hun ritme want zij zaten 1,5 seconde achter ons op de 4e plaats. Dus ook deze sessie was voor ons meer dan geslaagd en het gehele team was dan ook zeer tevreden met de 2e tijd.
Om 16:40 stond de tweede kwalificatie op het programma. Deze keer koos Bennie er voor om als allerlaatste te vertrekken. Ook nu werden er al direct zeer snelle tijden op de klokken gezet door Bennie en Geert, maar tot een verbetering kwam het niet. Peach was ons behoorlijk genaderd maar was gelukkig niet sneller.
En zo was onze 4e WK-frontrowstart van het seizoen een feit. Wat ons vooral heel blij maakte was het feit dat het verschil met team Reeves met 0,6 seconde nog nooit zo klein was geweest en dat vond zelfs de Engelsman erg knap. Hij keek dan ook zorgelijk toen hij dit meldde.
Sprintrace.
Na een goede nachtrust was het ook deze morgen vroeg op, want de Sprintrace over 12 ronden zou om 9.50 uur van start gaan. Bennie en Geert waren zich dan ook in alle rust aan het voorbereiden voor deze eerste race van het weekend. Alle scenario’s waren besproken en het was duidelijk wat er moest gebeuren om op het einde van het weekend de titel mee naar huis te nemen.
De start was in één woord SUPER. Het leek er zelfs even op dat we als eerste de eerste bocht in zouden duiken. Maar het was toch team Reeves die dit deed, ook Paivarinta kende een goede start en zaten al in het achterwiel van team Streuer. Zo reden alle titelkandidaten op de eerste 3 posities, nu was het even afwachten hoe het bij de eerste doorkomst zou uitpakken.
Zoals al wel verwacht was het team Reeves die na een zeer snelle openingsronde als eerste doorkwam. Bennie en Geert kenden ook een snelle openingsronde. Team Paivarinta kon goed volgen en dat werd via het pitbord aan Bennie doorgegeven. De rest van het veld moest al direct flink terrein prijsgeven in deze eerste ronde. Gedurende de volgende 5 ronden bleef deze situatie ongeveer gelijk, Reeves liep wel iets per ronde uit tot ongeveer 3 seconden. Maar overtuigend weglopen, zoals we wel vaker hadden gezien dit jaar, zat er voor hem niet in deze keer.
In ronde 6 vond Bennie het welletjes en begon te versnellen. In ronde 7 werd de kwalificatietijd al iets verbeterd en kwam er een klein gaatje op de Finnen. In ronde 8 werd de tijd nogmaals verbeterd en werd het verschil met Paivarinta groter. Bennie en Geert konden dit tempo vasthouden en liepen per ronde verder weg. Ook begonnen ze iets in te lopen op Reeves, maar de resterende rondes waren niet voldoende om hen te bedreigen en dat was ook niet nodig want we lagen zo mooi op titelkoers.
Team Streuer finishte na de 12 ronden race op een keurige 2e plaats. Op 3 seconden achter team Reeves. Het verschil met Paivarinta, die als 3e over de streep kwam, was toen al tot 6 seconden opgelopen. Deze 2e plaats werd door het team als een overwinning gevierd.
Goldrace.
De Goldrace over 20 ronden zou om 13:00 van start gaan. Deze keer was de start van team Streuer niet zo goed. Bennie en Geert doken als 4e de eerste bocht in. Hetzelfde gold voor team Reeves, zij konden echter nog wel net de 2e plaats vasthouden. De beste starts waren er voor Peach en Paivarinta, waarbij de Engelsman kopstart pakte.
Als eerste kwam Peach over de streep, direct gevolgd door Reeves en team Streuer kwam als 3e over de streep. Ze waren Paivarinta al voorbij gegaan.
In de 3e ronde maakte Reeves korte metten met Peach en pakte de koppositie over en begon direct weg te lopen. Dat was op zich geen probleem, want hij mocht winnen vandaag, zolang wij maar minimaal de 3e plaats zouden kunnen vasthouden. Bennie en Geert volgden Peach op een veilige afstand en de top 3 liep per ronde iets weg bij de achtervolgende teams.
De strijd om de kopposities was verre van spannend, maar dat maakte ons vandaag niet zoveel uit. De pitcrew hield Bennie op de hoogte van de voorsprong op team Paivarinta. Deze liep wel iets terug tijdens de 2e helft van de wedstrijd, maar niet in die mate dat het gevaarlijk werd. Bij het ingaan van de 18e ronde was de voorsprong nog steeds 9 seconden.
Bennie en Geert liepen snel in op team Peach. Bij het ingaan van de laatste ronde zaten ze in het achterwiel en zag het ernaar uit dat Bennie nog een aanval wilde plaatsen. De pitcrew, inclusief Geert, dachten nog “niet doen, is niet nodig”, maar daar dacht Bennie anders over en pakte de Engelsman alsnog in de laatste ronde.
Voor de pitcrew duurde de laatste ronde een eeuwigheid, maar toen Bennie en Geert dan eindelijk als 2e werden afgevlagd, barstte het feest los in de pitsstraat. Terwijl de pitcrew door iedereen werd gefeliciteerd met hun wereldtitel kregen Bennie en Geert de Nederlandse vlag aangereikt op het einde van het start-finishgedeelte. Ook zij werden direct bedolven door de felicitaties van de andere teams die spontaan stopten. Na 8 jaar hard werken hadden wij ons doel bereikt, namelijk de WERELDTITEL!